Przełom roku to tradycyjnie czas wyprzedaży w salonach samochodowych. Przedsiębiorcy są bombardowani ofertą zakupu kończącego się rocznika na atrakcyjnych warunkach. Choć zakupu osobowego auta firmowego nie można potraktować jako jednorazowego kosztu podatkowego, wielu przedsiębiorców decyduje się na taki krok w okolicach grudnia, bo ma wtedy jasność, z jakim dochodem zamyka rok podatkowy. A ci przedsiębiorcy, dla których koniec roku to gorący czas w prowadzonym biznesie, mogę mieć też dodatkowy powód do inwestycji właśnie wtedy potrzeba dokonania zakupów w celu odliczenia VAT.

Tax Care sprawdził, jaki sposób finansowania zakupu firmowego samochodu przedsiębiorcy bardziej atrakcyjny kredyt czy leasing. Eksperci porównali warunki zakupu aut osobowych o wartości 60 tys. zł i 170 tys. zł zakładając, że: w obu przypadkach spłata trwa pięć lat, prowizja wynosi 5 proc., wkład własny wynosi 10 proc. przy tańszym samochodzie i 20 proc. przy droższym, przedsiębiorca jest opodatkowany liniowo, auto jest środkiem trwałym przez 5 lat.

Tax Care zakłada także, że przedsiębiorca dokonuje wyboru pomiędzy kredytem a leasingiem operacyjnym (możliwy jest jeszcze leasing finansowy, ale z podatkowego punktu widzenia jest bardzo podobny do kredytu, a do tego zdecydowanie mniej popularny wśród leasingobiorców).

Biorąc kredyt na zakup samochodu trzeba pamiętać, że sama pożyczka nie jest kosztem podatkowym. Do kosztów firma zaliczy natomiast kwoty wynikające z amortyzacji auta oraz zapłacone odsetki. Odsetki, które zostaną naliczone do dnia przekazania samochodu do używania, podwyższą jego wartość początkową, która będzie amortyzowana. Późniejsze, czyli zapłacone po dniu przekazania samochodu do używania, zostaną zaliczone do kosztów bezpośrednio.

W przypadku samochodu osobowego przedsiębiorca musi się liczyć z ograniczeniami przy rozliczeniu kosztów. Dotyczy to aut, których wartość jest wyższa niż 20 tys. euro (kwota ta jest przeliczana na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP z dnia przekazania samochodu do używania). W takiej sytuacji do kosztów nie można zaliczyć nadwyżki ponad tę kwotę.