Dyskusja potrwa ona do 30 marca br. Jej celem jest ustalenie skutecznych praktyk i działań politycznych w zakresie restrukturyzacji oraz dostosowania do zmian.

Druga strona restrukturyzacji

KE przypomina, ze restrukturyzacja to jeden z istotnych sposobów na utrzymanie konkurencyjności przedsiębiorstwa. Kryzys gospodarczo-finansowy oznacza dodatkowe utrudnienia dla przedsiębiorstw: od 2002 r. do 2010 r. Europejskie Obserwatorium Restrukturyzacji (European Restructuring Monitor) odnotowało ponad 11 tys. przypadków restrukturyzacji, w których stosunek likwidowanych miejsc pracy do stanowisk nowo utworzonych wyniósł niemal dwa do jednego (1,8 : 1).

W latach 2008-2010 stosunek ten zwiększył się do 2,5 : 1. Wiele przedsiębiorstw i ich pracowników opracowało innowacyjne rozwiązania ograniczające utratę miejsc pracy. Znaczącą rolę odegrali partnerzy społeczni. Rozwiązania te obejmowały czas pracy, zwiększony dialog społeczny, środki dostosowawcze, czy też interwencje publicznych służb zatrudnienia. Niemniej jednak mogą one być mniej skuteczne w kontekście utrzymującego się niskiego popytu.

Zielona księga

Przygotowana do potrzeb debaty "Zielona księga" zawiera kilka pytań. Oto przykłady:

- Wnioski z kryzysu - czy stosowane działania i praktyki w ramach polityki są odpowiednie? Jakie są czynniki powodzenia i przyszłe wyzwania? Jak w czasie kryzysu funkcjonowały programy pracy w mniejszym wymiarze godzin i jak radziły sobie one z utrzymującym się niskim popytem?

- Dostosowanie gospodarczo-przemysłowe - jakie są niezbędne dla korekty strukturalnej warunki ramowe oraz funkcjonujące dobre praktyki w dziedzinie dostępu do finansowania?

- Zdolności dostosowawcze przedsiębiorstw oraz szanse na zatrudnienie dla pracowników - czy podejście ukierunkowane na przyszłość to najlepsze rozwiązanie? Czy potrzebne jest uaktualnienie istniejących wytycznych w zakresie restrukturyzacji oraz środków gwarantujących ich realizację?

- Tworzenie synergii w procesie zmiany w przemyśle - jak usprawnić współdziałanie między przedsiębiorstwami, władzami lokalnymi i innymi lokalnymi podmiotami? Jak usprawnić szkolenia, jako stały element zarządzania zasobami ludzkimi?