Ujęcie i wycena rzeczowych aktywów trwałych uregulowana jest w MSR 16 „Rzeczowe aktywa trwałe”. Na wycenę tego majątku wpływają również postanowienia MSR 23 „Koszty finansowania zewnętrznego” w zakresie ustalenia wpływu na wycenę kosztów finansowania oraz MSR 21 „Skutki zmian kursów walut obcych” w przypadku, gdy finansowanie nabycia realizowane jest w walutach obcych.

Odrębnie, Międzynarodowym Standardem Rachunkowości nr 17 „Leasing”, uregulowano sposób ujęcia i wyceny środków trwałych leasingowanych.

Międzynarodowe Standardy Rachunkowości określają również sposób prezentacji i wyceny nieruchomości inwestycyjnych (MSR 40).

W przypadku, gdy środki trwałe jednostka przeznacza do zbycia, w tym z tytułu zaniechania działalności, ich wycena i prezentacja jest dokonywana zgodnie z postanowieniami MSSF-5 „Aktywa inne niż aktywa obrotowe przeznaczone do sprzedaży oraz wykazywanie i ujawnianie informacji o działalnościach zaprzestanych”.

Odrębny standard poświęcono również złożom mineralnym – MSSF-6 „Poszukiwania i ocena złóż mineralnych”.

Sposób ujęcia i wyceny w sprawozdaniu wartości niematerialnych reguluje MSR 38 „Wartości niematerialne”.

W stosunku do całej przedstawionej wyżej grupy aktywów ma zastosowanie MSR 36 „Utrata wartości aktywów”, określając w jakim przypadku należy ująć odpisy aktualizujące wartość oraz sposób szacowania kwot utraty wartości.