Przypomnijmy, że owe rozporządzenie prócz możliwości wysyłania faktur uwierzytelnianych podpisem elektronicznym, przewidywało także możliwość przesyłania faktur w drodze elektronicznej, w przypadku zapewnienia stosownych kryteriów informatycznych oraz trwałego ewidencjonowania faktur w systemie informatycznym (itp.).

W praktyce dość wymagające obowiązki wynikające z treści w/w rozporządzenia powodowały, iż jedynie bardzo nieznaczna liczba podatników korzystała z dobrodziejstwa tej "opcji" w zakresie fakturowania czynności objętych opodatkowaniem ustawą o VAT.

Wydaje się, że powyższy stan rzeczy może zmienić się na skutek niedawnego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20.05.2010, sygn. I FSK 1444/09, w którym to orzeczeniu Sąd odwołując się do przepisów Dyrektywy VAT 112/2006 (ściślej art.232 - 234 Dyrektywy) wskazał błędy w zakresie implementacji przepisów unijnych do polskiej ustawy o VAT i jednocześnie potwierdził, iż faktury przesłane np. w formacie PDF i wydrukowane przez odbiorcę w pełni uprawniają podatników do odliczania VAT wynikającego z takich faktur.

Powyższa liberalizacja w zakresie dokumentowania transakcji podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest jak wspomniał NSA, wyrazem przepisów Dyrektywy VAT, które m.in. obligują Państwa Członkowskie do dopuszczania różnych rozwiązań w zakresie przesyłania faktur elektronicznych (w szczególności nie mogą ograniczać jedynie do przypadków kiedy stosowany jest podpis elektroniczny, czy też kiedy będą przechowywane w formie elektronicznej).

Oczywiście należy pamiętać, iż powyższe rozstrzygnięcie NSA nie zobowiązuje organów podatkowych do jego stosowania, niemniej pozostaje mieć nadzieję, iż fakt jego wydania przez Sąd wyższej instancji będzie argumentem dostatecznym dla zmiany dotychczasowej linii interpretacyjnej.