"Nieruchomość inwestycyjna powinna być ujęta w aktywach wtedy i tylko wtedy, gdy:

1. uzyskanie przez jednostkę przyszłych korzyści ekonomicznych związanych z tą nieruchomością jest prawdopodobne oraz
2. można wiarygodnie wycenić jej cenę nabycia lub koszt wytworzenia.”

MSR 40 zawiera zestaw kryteriów dotyczących ujmowania wszystkich ponoszonych kosztów, bez względu na moment ich poniesienia (początkowe ujęcie lub późniejszy termin). Wszystkie koszty związane z nieruchomością poniesione zarówno w celu powiększenia nieruchomości jak też wymiany jej części, aby mogły być aktywowane muszą spełniać kryteria dotyczące ich ujmowania w tym momencie, w którym je poniesiono. Koszty bieżącego utrzymania (np. materiały, robocizna związane z konserwacją i naprawami) powinny być ujmowane w rachunku zysków i strat. Nakłady związane z wymianą części nieruchomości (np. wymiana pierwotnie zbudowanych ścian na ściany działowe) należy ująć w wartości bilansowej nieruchomości natomiast wartość części, które zostały zastąpione przestaje się ujmować, zgodnie z zasadami zawartymi w standardzie.