Składnik wartości niematerialnych należy ująć wtedy i tylko wtedy, gdy:

1. jest prawdopodobne, że jednostka gospodarcza osiągnie przyszłe korzyści ekonomiczne, które można przyporządkować danemu składnikowi aktywów oraz
2. można wiarygodnie ustalić cenę nabycia lub koszt wytworzenia danego składnika aktywów.
   Jednostka gospodarcza powinna we własnym zakresie ocenić prawdopodobieństwo osiągnięcia przyszłych korzyści ekonomicznych, stosując rozsądne i udokumentowane założenia
   Składnik wartości niematerialnych powinien być początkowo wyceniony w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia.
   
   • nabycie w oddzielnej transakcji
   Koszt składnika wartości niematerialnych nabytego w oddzielnej transakcji obejmuje:
   
   1. cenę zakupu uwzględniającą cła importowe, podatki zawarte w cenie nie podlegające odliczeniu, pomniejszone o wszelkie udzielone upusty i rabaty oraz
   2. nakłady bezpośrednio związane z przygotowaniem składnika aktywów do użytkowania zgodnie z jego planowany przeznaczeniem (np. koszty z tytułu świadczeń pracowniczych, koszty testów sprawdzających prawidłowe działanie składnika )
   Nie stanowią kosztu składnika wartości niematerialnych:
   
   1. nakłady na wprowadzenie nowego produktu lub usługi (w tym nakłady na reklamę i działania promocyjne),
   2. nakłady na prowadzenie działalności gospodarczej w nowej lokalizacji (w tym nakłady na szkolenia pracowników) oraz
   3. koszty administracji i inne koszty ogólnozakładowe.
   Koszty przestaje się ujmować w wartości bilansowej składnika wartości niematerialnych, kiedy składnik ten znajduje się w stanie umożliwiającym użytkowanie.
   
   Jeśli płatność za składnik wartości niematerialnych została odroczona na okres dłuższy niż zwyczajowy kredyt kupiecki, jego cena nabycia odpowiada kwocie, jaka zostałaby uiszczona w gotówce. Różnica między tą kwotą a całością płatności jest ujmowana jako koszt odsetek w okresie, na który udzielono kredytu (dopuszczone podejście alternatywne zgodnie z MSR 23 - aktywowanie kwoty odsetek).