Czy Pańskim zdaniem w Polsce możliwy jest powrót do koncepcji prywatyzacji górnictwa poprzez inwestorów strategicznych?

- Na prywatyzację górnictwa należy patrzeć przede wszystkim przez pryzmat fundamentów ekonomicznych spółek.
Patrząc na dokonania spółek węglowych widać wyraźnie, że część kopalń nigdy nie będzie w stanie uzyskać dobrych wyników finansowych. A złe wyniki tych kopalń obciążają przecież wyniki całych spółek, a zatem całego Katowickiego Holdingu Węglowego czy całej Kompanii Węglowej.

Należy głośno mówić o tym, że część polskiego górnictwa jest trwale nierentowna i należy ją zlikwidować.

Polska węglem stoi, a polska energetyka bazuje na węglu. Natomiast obecnie można nabyć węgiel z zagranicy taniej niż z polskich kopalń. Jeżeli górnictwo ma funkcjonować i zapewniać Polsce bezpieczeństwo energetyczne, to na rynku węgla powinny pozostać tylko te kopalnie, które są w stanie rentownie wydobywać węgiel i konkurować z węglem z importu.

A zatem, jak Pańskim zdaniem powinna wyglądać prywatyzacja górnictwa?

- Wiadomo, że część kopalń ma lepszy standing finansowy, a część gorszy. Te, które mają dobry standing finansowy, powinny być prywatyzowane poprzez giełdę. Dlatego, że dobrą firmę i jej dobre perspektywy chętnie nabędą inwestorzy finansowi.

Natomiast te firmy górnicze, które potrzebują wsparcia, know-how oraz środków, by się odbić od dna - potrzebują raczej inwestorów o charakterze strategicznym.

Z pewnością górnictwo należy sprywatyzować, bo inaczej ono sobie nie poradzi z konkurencją zewnętrzną.

Jak ocenia Pan działalność górniczych związków zawodowych?

- Ano właśnie, dochodzi tu też kwestia ograniczenia roli związków zawodowych. Ustawa o związkach zawodowych to anachronizm, który powinien zostać zmieniony. Tak dalej być nie może.

Rozumiem, że związki zawodowe działają w interesie załóg, że są ważnym elementem hamowania zarządów w przedmiotowym traktowaniu pracowników. Natomiast przywileje związkowe są tak ogromne, że przekłada się to na hamowanie rozwoju firm.

Rozmawiał: Jerzy Dudała