Zgodnie z nowym raportem OECD „Divided we stand: why inequality keeps Rusing”, średni dochód najbogatszych 10 proc. mieszkańców w krajach należących do tej organizacji jest obecnie około dziewięć razy większy niż 10 proc. najuboższych. Różnica w dochodach wzrosła nawet w tradycyjnie egalitarnych krajach, takich jak: Niemcy, Dania i Szwecja, z poziomu 5:1 w latach osiemdziesiątych, do poziomu 6:1 obecnie. Luka ta kształtuje się jak 10:1 we Włoszech, Japonii, Korei i Wlk. Brytanii, a w Izraelu, Turcji i Stanach Zjednoczonych - jak 14:1.

Największe rozpiętości w dochodach najbogatszych i najuboższych mieszkańców w krajach OECD występują w Chile i Meksyku (25:1), ale proces rozwarstwiania tam został powstrzymany.

OCED podkreśla, że znacznie większe rozpiętości dochodowe mają miejsce w krajach wschodzących, nie należących jeszcze do tej organizacji. Np. w Brazylii wskaźnik ten wynosi jak 50:1, pomimo tego, że w ostatnim dziesięcioleciu zmalał.

Głównym powodem rozszerzającej się luki dochodowej jest różne tempo wzrostu płac i wynagrodzeń, jakie uzyskują osoby korzystające z postępu technicznego oraz osoby nisko wykwalifikowane. Podejmowane reformy i przeciwdziałanie temu zjawisku sprowadzają się m.in. do zwiększenia konkurencji na rynku pracy i jego zmian, np. poprzez wspieranie zatrudnienia w niepełnym wymiarze godzin, stosowanie elastycznych form pracy, promocji produktywności, poprzez zatrudnianie kobiet i niskopłatnych pracowników. Są to jednak procesy długotrwałe i wolniej wpływające na rzeczywistość, niż rosnąca luka dochodów, stwierdza OECD.

W ograniczaniu przez rynek nierówności dużą rolę odgrywają podatki i system świadczeń, ale stały od połowy lat dziewięćdziesiątych się one mniej efektywne w redystrybucji dochodu, ocenia OECD. Główny powód leży po stronie korzyści: poziom świadczeń na ochronę socjalną spadł niemal we wszystkich krajach OECD, a tempo transferów świadczeń dla najuboższych nie zachowało tempa wzrostu dochodów ogółem. W efekcie w ciągu ostatnich 15 lat system świadczeń w większości krajów stał się mniej skuteczny w zmniejszeniu nierówności. Innym czynnikiem było zmniejszenie stawek opodatkowania dochodów najwyżej zarabiających.