W kraju i za granicą nie ma raczej wątpliwości, że pod względem formalnym polska prezydencja była "dobra."

- Strona organizacyjna miała duży wpływ na ogólną atmosferę i prace merytoryczne. Dlatego cieszy, że oceny zewnętrzne były niekiedy wręcz entuzjastyczne oraz pełne podziwu i uznania dla profesjonalizmu polskiej administracji i współpracujących z nią firm "przyjaciół prezydencji".

Na przykład?

- Poza tradycyjną, słowiańską gościnnością, prezydencja zapewniała przewodniczącemu Rady Europejskiej i Komisji Europejskiej, a także każdemu ministrowi i komisarzowi przybywającym na spotkania w Polsce, opiekę oficera łącznikowego. To były młode, bardzo dobrze wyselekcjonowane i przeszkolone osoby, mówiące językiem kraju gości, czyli wszystkimi językami urzędowymi UE. To był profesjonalny i miły gest ze strony prezydencji.

Kosztowny?

- Zgodnie z tym, co zapowiadali przedstawiciele Ministerstwa Spraw Zagranicznych, jej budżet opiewał na ok. 100 mln euro. Dla porównania, było to mniej niż w poprzednich prezydencjach - czeskiej czy niemieckiej, nie mówiąc o rekordowym budżecie prezydencji francuskiej, który wyniósł 170 mln euro. To prawda, że z drugiej strony wydatki obecnej prezydencji duńskiej zaplanowano na ok. 35 mln euro.

My wliczyliśmy w rachunek promocję Polski?

- Tak i myślę, że to był zamierzony krok polskiego rządu. Dania może sobie pozwolić na "oszczędności" w tej mierze, ponieważ znana jest jej pozycja jako dojrzałego państwa członkowskiego UE, czy - odbiegając nieco od integracji europejskiej - kraju przyciągającego turystów i biznesmenów. Tak więc dużą wartością dodaną półrocza polskiego przewodnictwa było to, że wiele osób przyjechało nie tylko pierwszy raz do Polski, nie tylko do Warszawy czy Krakowa, lecz do innych miast i miejscowości, które zostały wybrane na miejsca formalnych i nieformalnych spotkań podczas prezydencji.

Są też korzyści materialne?

- Swoistym dyskontem ze sprawowania prezydencji było także wcześniejsze przeszkolenie pracowników administracji różnych szczebli, a później ich aktywny i profesjonalny udział w przewodniczeniu pracom na różnych forach unijnych w kraju i za granicą. Warto było zainwestować w podniesienie kwalifikacji urzędników chociażby po to, aby część z nich mogła się pozbyć pewnych kompleksów w relacji do przedstawicieli krajów tzw. "starej" UE.