W swojej książce "Ukryty ład", która niedawno została wydana w Polsce, opisuje Pan sposoby na złodzieja. Czy Pana dom został kiedykolwiek okradziony?

- Dom, w którym teraz mieszkam, nigdy nie został okradziony. Dom, w którym mieszkałem w Chicago, został raz okradziony, kiedy byłem małym dzieckiem. Użyłem fortelu, który opisuję w książce, ale nie w tym domu, który został okradziony. Opisałem jeden realny przykład w mojej książce, z którego skorzystałem w moim domu w Nowym Orleanie. Mianowicie na drzwiach była informacja, w jaki sposób zamknięte są drzwi, co miało sugerować, że w domu nie ma nic wartościowego.

Tak więc niektóre sposoby opisane w książce były rzeczywiście użyte, a inne tylko dyskutowane. Inny ekonomista, który pisze popularne książki i nazywa się Steven Landsburg, spytał mnie kiedyś, czy nie będę miał nic przeciwko temu, by napisał w swojej książce na mój temat coś, co nie zdarzyło się naprawdę. Mianowicie swój radykalny argument chciał poprzeć krótką historią, w której razem idziemy ulicą i coś się wydarza, aby całość była bardziej wiarygodna. Wyraziłem na to zgodę. W tym sensie książki są miksturą tego, co się naprawdę wydarzyło i rzeczy zmyślonych, które udramatyzowują całość.

Jaka według Pana będzie przyszłość przeregulowanej gospodarki Unii Europejskiej?

- Moim zdaniem unijna gospodarka pozostanie przeregulowana. Myślę, że Unia Europejska będzie dążyła do tego, by stać się państwem, a nie tylko unią celną. Będzie coraz bardziej regulowana, ponieważ konkurencja przyczynia się do zmniejszenia regulacji, a mam tu na myśli konkurencję pomiędzy rządami. Tak czy inaczej unijna gospodarka powinna być mniej regulowana.

Co sądzi Pan o przyszłości Stanów Zjednoczonych jako światowego mocarstwa, mając na uwadze rozwój Chin?

- Od 20 lat Chiny stają się państwem coraz mniej komunistycznym. Z kolei niektóre posunięcia Stanów Zjednoczonych powodują, że stają się państwem coraz bardziej regulowanym, a inne - mniej. Myślę, że w kolejnych latach Chiny będą stopniowo rozwijać państwo socjalne. Jednak dla mnie nie ma znaczenia bycie czy niebycie liderem światowej gospodarki. Lepiej przecież być obywatelem małego bogatego kraju niż wielkiego biednego państwa, nawet jeśli to państwo ma znacznie większą gospodarkę.