Poseł podkreślił, że zawsze ci, którzy są bardziej konkurencyjni na rynku mają większe szanse nie tylko na przetrwanie, ale i na wzmocnienie się. Dekoniunktura bowiem, to zagrożenie, ale jednocześnie i szansa. Kryzys, który dotyka inne kraje i ich przedsiębiorców daje szansę polskim dużym firmom na akwizycje, a małym na wejście w nisze i branże opuszczone przez osłabioną konkurencję.

Czego najbardziej potrzeba Europie, aby po pierwsze przetrwała kryzys zadłużeniowy, a po drugie weszła na ścieżkę wzrostu wyprowadzającą ją z obecnego spowolnienia gospodarczego.

- Paradoksalnie Europie potrzeba czerpać wzorce z Polski. Na przykład, jak należy walczyć z kryzysem - mam na myśli nasze, jakże odmienne od europejskich, działania w latach 2008 - 2010. Unia mogłaby także od nas uczyć się, jak należy czyścić prawo gospodarcze z ciężarów biurokracji, która tam przybiera już patologiczne rozmiary. W końcu Wspólnota może barć wzór od nas, jak należy zabezpieczać swoje finanse publiczne - mam na myśli polskie konstytucyjne progi ostrożnościowe oraz nową regułę wydatkową. Oczywiście Unii Europejskiej, w obecnych trudnych chwilach, potrzebna jest większa solidarność wewnętrzna, duża konsekwencja w narzucaniu krajom o "luźnym" podejściu do finansów publicznych większej dyscypliny oraz postępów w procesie integracji. Ona bowiem według mnie jest kluczem do sukcesu a nie dezintegracja.

Tak, wydaje się natomiast, że Europa raczej dzieli się zamiast integrować, a Unia dwóch prędkości staje się rzeczywistością wbrew naszym intencjom. Jak widzi Pan miejsce Polski w Europie?

- Nie zgodziłbym się z tezą o realizacji Unii dwóch prędkości. Naszym natomiast celem jest zaliczanie się do ścisłej czołówki decyzyjnych państw członków UE, czyli ważnych politycznie i silnych gospodarczo. Pod względem gospodarczym jesteśmy już na siódmej pozycji, jeśli chodzi natomiast o status polityczny, to niewątpliwie w ostatnich latach zdecydowanie się on umacnia. Szczególnie efekty tego procesu były widoczny w trakcie naszej prezydencji.

Jak w tym kontekście ocenia Pan polski wkład w ratowanie strefy euro i de facto całej Unii? Populistyczne hasła o wspieraniu bogatszych (Włoch) pieniędzmi uboższych (polski emeryt) trafiają na podatny grunt?