Dyplomaci i Komisja Europejska przyznają, że kompromis jest coraz bliższy i jest duża szansa, że przywódcy porozumieją się w sprawie paktu fiskalnego już na szczycie 30 stycznia. Zresztą kraje strefy euro nie za bardzo mają możliwość odrzucenia paktu. Po pierwsze obawiają się reakcji rynków i zwiększenia kosztów obsługi długu (bo agencje ratingowe mogą obniżyć im oceny). Po drugie kanclerz Niemiec Angeli Merkel udało się przeforsować warunek, że w przyszłości, by skorzystać z pomocy funduszu ratunkowego (ESM) konieczna będzie ratyfikacja nowego traktatu i wdrożenie jego głównego elementu: zasady wydatkowej, według której roczny deficyt strukturalny nie przekracza 0,5 proc. nominalnego PKB.

Chodzi o nowy międzynarodowy traktat o "Stabilności, koordynacji i zarządzaniu w Unii Gospodarczej i Monetarnej", czyli tzw. pakt fiskalny. Ponieważ Londyn zablokował zmianę traktatu UE, nowe zasady wzmacniania dyscypliny finansowej, które mają zapobiec powtórce kryzysu zadłużenia w przyszłości, mają być wdrożone umową międzyrządową "17" oraz chętnych państw spoza strefy euro.

Na przyjęcie traktatu, nieco ponad dwa lata od przyjęcia Traktatu z Lizbony, który miał wystarczyć Unii na przynajmniej 10 lat, nalegają przede wszystkim Niemcy; kraj ten ponosi główne koszty ratowania państw pogrążonych w kryzysie zadłużenia, z Grecją na czele.

Najnowszy, ujawniony w czwartek projekt paktu idzie zdecydowanie po myśli Niemiec. Choć nowa reguła wydatkowa nie będzie musiała być zapisana w konstytucjach narodowych (czego Berlin domagał się początkowo, ale ustąpił Irlandii i Holandii, by nie przeprowadzać tam referendów), to wzmocniono ją dodatkowymi zapisami o sankcjach finansowych dla niesubordynowanych państw. Będzie je orzekać Trybunał Sprawiedliwości UE - w wysokości do 0,1 proc. PKB kraju. Środki z kar zasilą fundusz ratunkowy.

Skoro negocjacje trwają, kraje nie ujawniają do końca swych stanowisk. Poza Niemcami zadowolona może być też Francja - można wywnioskować z wypowiedzi dyplomatów. Najnowszy projekt paktu otwiera co prawda możliwość udziału w szczytach euro państwom spoza strefy (jak Polska), ale tylko "na zaproszenie przewodniczącego szczytów euro", "kiedy uzna to za stosowne i przynajmniej raz w roku". I pod warunkiem, że kraje nie tylko ratyfikują nową umowę, ale też zadeklaruje intencję wdrożenia jej zapisów; z góry taką możliwość wyklucza Londyn.